Ziarenko piasku

^{Wspólnota Sióstr Augustianek
od Miłosierdzia Jezusa z Francji zaprasza do DAR-u...
Ta strona jest dla ciebie.
Mówi ona tylko jedno - jest"Ktoś", kto cię kocha.
Nawet jeśli jeszcze o tym nie wiesz.
Daj się odnaleźć Jedynemu, Który cię nigdy nie zostawi!
Ta strona chce po prostu otworzyć cię na Spojrzenie,
którego światło sprawi, że twoje życie stanie się Życiem.
Twoje istnienie nabierze sensu, stanie się obecnością,
żarem, będzie siać nadzieję - stanie się darem Miłości...}

Notre Communauté des Augustines de la Miséricorde de Jésus t’invite sur son site "Don"… Ce site est pour toi… il te dit seulement: "il y a Quelqu’un qui t’aime", même si tu ne le sais pas encore. Laisse-toi regarder par le Seigneur, qui sera toujours près de toi ! Ce site veut, tout simplement, t’ouvrir à ce Regard… Ta vie sera transformée, elle deviendra Lumière. Tu deviendras présence de Feu…tu sèmeras l’espérance. Ce que tu désires et que tu accueilles n’est rien moins que la Lumière... Cette Lumière se reçoit, mais se laisse chercher…

Dobre nowiny

Start

Życiowe refleksje - medytacje sióstr Perles de lumière...

Ziarenko piasku

Otrzymany dar...

Zbytnie troski...

Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. (Mt 6, 28-29) Szkocki badacz z XVIII wieku, Mungo Park, zyskał niemałą stawę, chociaż żył tylko 35 lat. W trakcie swego niedługiego pobytu na tym świecie zdołał przeżyć tak wspaniałe przygody, że do dziś dnia opowiada się o nich legendy. Badania nad życiem roślin i zwierząt, które prowadził na Sumatrze, zwróciły nań uwagę Zwiazku Afrykańskiego. W efekcie organizacja ta sfinansowała wyprawę Parka, która miała zbadać cały bieg rzeki Niger.Jednakże Park nie mogł dokończyć całego dzieła, gdyż niebezpieczne tropikalne gorączki, brak żywności i wyposażenia, a nawet uwięzienie, zmusiły go do rezygnacji z dalszych badań. Wrócił więc do Wielkiej Brytanii i napisał książkę o swoich przygodach. Prawdopodobnie jedna z jego opowieści spisał raz jeszcze sam Ernest Hemingway. Park zgubił się gdzieś na bezkresnej, afrykańskiej pustyni i w końcu zrezygnowany postanowił, że już tutaj umrze. Nagle spostrzegł coś obok siebie: był to maleńki, przecudnykwiat rosnący na kępce mchu. Roślina była może wielkości jego małego palca, ale zachwyciła go swoją doskonałością i symetrią.Spotkawszy się z takim cudem dokładnie w chwilinajwiększego zwątpienia, pomyślał: « Czy Stwórca, który zasadził, podlewał i wypielęgnował tę mała roślinkę, rosnącą gdzieś w najdalszym zakątku świata,Bóg, który zadbał o rzecz posiadającą tak małe znaczenie, może pozostać obojętny wobec ciężkiego położenia stworzenia, które uczynił na swój obraz i podobieństwo - zapytał sam siebie Park. - Na pewno nie ».W ten sposób odzyskał nadzieję; i, zapominając o głodzie i wyczerpaniu, wstał, aby odnaleźć drogę ratunku. Możemy brać przykład z owego człowieka. Był osobą, która potrafiła docenić w życiu znaczenie rzeczy drobnych - oraz ich Stwórcę. Dzisiaj, zwłaszcza w najtrudniejszych momentach dnia, rozejrzyj się za jakimś kwiatem ukrytym w mchu! Przypomnij sobie, jak bardzo Twój Ojciec Niebieski troszczy się o ciebie, jak bardzo cię kocha i dba o każdą z twoich potrzeb.

( Zasłyszane...)

Podziel się swoją refleksją...

Echo...