Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego obwieszcza firmament. (Ps 19,2) Czy pamiętasz, jak będąc małym dzieckiem, stałeś w oknie i wpatrywałeś się w niebo, szukając gwiazdozbiorów? Wszystko było takie spokojne. Jak relaksujące było to wpatrywanie się w migające światełka i jakie proste marzenia! Pamiętasz? Teraz będąc dorosłym, możesz to zrobić jeszcze raz. Nikt nie jest za stary, by w spokoju nocy pobyć sam na sam z Bogiem, bez telewizora, radia czy komputera. Jeśli twierdzisz, że trudno znaleźć ci chwilę ciszy to znaczy, że wciąż ją odrzucasz. Pamiętaj, że nic ci jej nie zastąpi. Bóg stworzył cię jako kogoś wyjątkowego – innego od reszty stworzeń, bardziej niezwykłego niż gwiazdy na niebie. Psalmista pisze: « Gdy widzę niebo, dzieło Twoich palców, księżyc i gwiazdy, które utwierdziłeś... Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, i syn człowieczy, że troszczysz się o niego? Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, ukoronowałeś go chwałą i czcią » (Ps 8, 4-6). Bóg ma specjalne miejsce w swoim sercu tylko dla ciebie. Chce, abyś poznał Go w bardziej osobisty sposób. On pragnie spotkania z tobą nawet bardziej niż ty. Chciałby, abyś został Jego przyjacielem. Nie wierz w to, że Bóg jest na ciebie zły, bo nie czytasz ostatnio Pisma Świętego czy nie byłeś od dawna u spowiedzi. Jeśli przeznaczysz wreszcie czas na to, aby z Nim się spotkać, On cię umocni. Uchroni cię, gdy nadejdą trudne dni. Niech twój czas ciszy - sam na sam z Bogiem - stanie się dla ciebie najważniejszym punktem dnia. Zaznacz już teraz w swoim terminarzu czas, który zamierzasz spędzać z Bogiem każdego dnia i podporządkuj jemu wszystkie zajęcia.