Głębokie korzenie...

Jak więc przejęliście naukę o Jezusie Chrystusie jako Panu, tak w Nim postępujcie: zapuśćcie w Niego korzenie i na nim dalej się budujcie i umacniajcie się w wierze, jak was nauczono, pełni wdzięczności. (Kol 2, 6-7) Dziennikarz pewnej regionalnej gazety rozmawiał kiedyś z rolnikiem na temat wpływu perturbacji pogodowych na jego plony. Po obfitych opadach deszczu, zbiory kukurydzy i soji zapowiadały się bardzo pomyślnie. „W tej chwili moje zbiory są najbardziej zagrożone” - powiedział rolnik. Dziennikarz wpadł w osłupienie, gdyż miał zamiar napisać artykuł o wspaniałych plonach i związanej z nimi poprawie sytuacji gospodarczej regionu. „Nawet krótki okres suszy wpłynie na zbiory fatalnie” - ciągnął rolnik. „Jak to?”- zapytał dziennikarz. Rolnik wyjaśnił mu, że chociaż częste opady deszczu uważane są za korzystne, w okresach takich rośliny nie ukorzeniają się głęboko w poszukiwaniu wody. Korzenie rosną tylko, przez co rośliny nie są przygotowane na odparcie ataku suszy. Stwierdził też, że istnieje niebezpieczeństwo porywistych wiatrów. Również z powodu płytkiego ukorzenienia roślin - silny wiatr mógłby zmienić wszystko z pola w ciągu kilku minut. Niektórzy chrześcijanie cieszą się z „ożywczych deszczów” padających w okresie odprawiania nabożeństw, wspólnych modlitw lub rozważań Pisma Św. W trudnych sytuacjach jednak ci sami chrześcijanie mogą stracić swoją wiarę i zaufanie w Panu lub odwrócić się od Niego. Dlaczego? Gdyż ich korzenie za płytko wrosły w ziemię. Ich życie duchowe jest powierzchowne, zależne bardziej od innych, niż od indywidualnego poświęcania się modlitwie i rozpamiętywaniu Słowa Bożego. Są szczególnie podatni na silne wiatry i suszę stresu. Tylko głębokie zakorzenienie naszej wiary w Bogu pozwoli nam przetrwać trudne czasy. Jeszcze dziś zapuśćmy swe korzenie głębiej. Poświęćmy trochę czasu Panu i Jego Słowu. Uklęknijmy...

Echo...