Witajcie ponownie:) napisałam wyżej, że czekam na wyjazd, ale napisałąm też, że chcę się podzielić tym jak zaczęła się moja przygoda z Siostrami Augustiankami:) Ten powyższy tekst był i jest takim pierwszym etapem poznania się... Teraz napiszę kolejną część, jeśli mi się uda:) Doczekałam się w końcu tego mojego upragnionego wyjazdu:) 21 lutego tego roku pojechałam do Francji:) było to wielkie przeżycie i niesamowite doświadczenie, bo akurat też przed wyjazdem miałam sesje w szkole i nie mogłam się skupić- cały czas myślałam już o wyjeździe... Kiedy zdałam egzaminy z ulgą i wielką radością zaczęłam się pakować... Moja rodzina i znajomi mówili mi żebym się nie wpakowała w jakieś kłopoty, bo wiadomo jak jest z kontaktami przez internet- ja jednak się uparłam, wiedziałam, że Siostry są, że Jezus tam na mnie czeka i ciągle słyszałam w sercu:,,Pójdź za mną"... Zresztą miałam z Siostrą na bieżąco kontakt, co też dodawało mi takiej siły i wsparcia- bo czasami w sercu też pojawiał się lęk, ale był to lęk nie związany z tym, że się wpakuję w jakieś kłopoty lecz raczej z tym, czy dotrę bezpiecznie, czy nie pomylę autokarów w Berlinie ( bo tam miałam przesiadkę) lecz starałam się zaufać Bogu, bo przecież to nie przypadek że tak się stało jak się stało- nie ma przypadków w życiu... Kiedy napisałam do Siostry już wiedziałam czego chcę... wiedziałam, że znalazłam to czego tak długo szukałam... Teraz właśnie jestem u Sióstr:) i w środę wracam już do Polski... Aż nie chcę o tym myśleć, bo robi mi się tak smutno i ciężko na sercu... Przeżyłam tutaj niesamowite i przepiękne chwile... Wszystkie Siostry powitały mnie z radością... Każdego dnia przyglądałam się ich życiu pod każdym kątem... Byłam na Liturgii Chorych, codziennie uczestniczę z Siostrami w Liturgii Modlitwy. Razem też pojechałyśmy nad Ocean... Razem z nimi jestem na posiłkach, na rekreacji... Wychodzimy do ogrodu na spacery- jest przepięknie, a Najważniejszy w tym wszystkim jest Jezus, który nas łączy... Jeśli macie jakieś pytania to pytajcie- jesli będę mogła to odpowiem:) jeszcze do środy rana jestem:) Pozdrawiam:)

W Polsce nie spotkałąm się z Siostrą bo uparłam się że chcę pojechać od razu do Francji- choć Siostra będzie w tym roku na urlopie i proponowała mi spotkanie najpierw w Polsce ale ja nie chciałam czekać i wtedy Siostra Magdalena (bo tak ma na imię ta Siostra z którą piszę) zapytała Matki Przełożonej o mój przyjazd i Matka z radością się zgodziła Jeśli chciałabyś się spotkać z Siostrą to możesz:) bo jak wspomniałam wyżej Siostra będzie w Polsce:) I jeśli masz jakieś pytania to pisz, z radością na nie odpowiem:) Pozdrawiam i pamiętam w modlitwie:)

Witajcie ponownie Kochani:) Chciałabym się z Wami podzielić moimi wrażeniami z pobytu u Sióstr... Dla mnie ten czas był, jest i będzie już do końca moich dni najpiękniejszym czasem jaki przeżyłam... Kiedy dojechałam pociągiem na miejsce- dwie Siostry już na mnie czekały. Troszkę się wstydziłam na początku, ale kiedy byłyśmy w aucie to tak normalnie już rozmawiałam- o dziwo... bo z reguły się wstydzę jak poznaję kogoś nowego, a dopiero po czasie coś tam powiem, teraz jednak było inaczej- w moim sercu gościła taka ogromna radość i pokój, że hej... Byłam sama w szoku... Kiedy dojechałyśmy na miejsce- poczułam w sercu, że tu jest mój dom, że jestem w domu- jakież to niesamowite i piękne, nawet nie da się tego określić słowami. Serce było wypełnione po brzegi radością, miłością i pokojem...Już na mnie czekała Siostra Magdalena- od któej zaczęła się moja znajomość z Siostrami:) Strasznie się cieszę, że mogłam ją poznać na żywo- jest bardzo głębokim człowiekiem, napełniona Miłością Bożą, którą całym sercem ofiarowuje innym- czyż to nie jest wspaniałe? Gdyby każdy człowiek tak żył i był ,,cały" dla drugiego cżłowieka jakże łatwiejsze byłoby to nasze życie...hmm... Wszystkie Siostry powitały mnie z wielką radością- a ja czułam się tak jakbym znała tą Wspólnotę od zawsze... Z każdym dniem coraz bardziej utwierdzałam się w swojej decyzji, w pragnieniu, które było, jest i będzie w moim sercu... Mogłam uczestniczyć każdego dnia w Liturgii Słowa, Liturgii Chorych...Każdego dnia przyglądałam się życiu Sióstr jak swoją postawą i posługą służą innym... Jak żyją razem, gdzie w centrum ich życia jest Jezus Chrystus. Teraz jestem już w Polsce, właśnie dzisiaj wróciłam, ale serce moje pozostało tam... Teraz proszę wszystkich o modlitwę, abym uporała się szybko z egzaminami i później mogła już jechać do Sióstr, aby tam móc żyć razem z nimi i służyć Bogu i ludziom... Wyjazd ten jeszcze bardziej pokazał mi, czym jest Miłość do drugiego człowieka, czym jest Miłość Boga... Dziękuję, za Twoją Miłość... Pozdrawiam serdecznie...Z Bogiem...