Blask światła...

Tak też niech świeci wasze światło dla ludzi, aby widzieli wasze dobre czyny i wielbili waszego Ojca, który jest w niebie. (Mt 5, 6) Każdego dnia po przebudzeniu wykonujemy te same rutynowe czynności. I większośe z nas nie chciałaby mieć o tej porze nie zapowiedzianych gości. Wolelibyśmy raczej zapaść się pod ziemię, niż pozwolić, by nas ogląda­no w porannym nieladzie, zanim weźmiemy prysznic, umyjemy zęby, ogolimy się, uczeszemy, zrobimy makijaż. I chociaż nie ma nic złego w tym, że pragniemy do­brze wyglądać, to jednak musi być jeszcze coś w naszym wnętrzu. Abyśmy mogli promieniować na zewnątrz, po­winniśmy mieć w naszych sercach Chrystusa. Jeśli położymy grudkę węgla na żarzącej się kupce popiołu, bardzo szybko zaczyna płonąć jasno i promie­niuje ciepłem przez długi czas. Jednakże ten sam węgiel wyjęty z ogniska prędko traci swój blask i gaśnie. Światło znika i robi się coraz zimniej. Zostaje tylko duża, czarna, bezużyteczna bryła. My również pozostaniemy bezużyteczni, jeśli Pan Bóg nie natchnie nas swą mocą i łaską. Rozpoczynanie dnia w obecności Jezusa gwarantuje nam to, że Jego światło będzie w nas jasno świeciło przed ludźmi. Jeśli siądziemy u Jego stóp i pozwolimy, by nas na początku dnia pouczył, to zapłonie w nas iskra, która rozświetli różne dziedziny naszego życia tak, aby Pan Bóg mógł je oczyścić albo uzdrowić.

Rutyna...

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. (Mt 11, 28) Są dni, kiedy wydaje nam się, że nic nie ma sensu i celu. Czujemy się wtedy podobnie jak pewien człowiek, który napisał: „Kiedy się obudziłem tego ranka, powiedziałem sobie, że to będzie taki sam jak każdy inny. I tak było. Wsiadłem do tego samego pociągu, do którego wsiadam co rano. Przeczytałem te same prasowe wiadomości o sytuacji w świecie, która nigdy nie ulega zmianie. W pracy czekał na moim biurku taki sam, jak co dnia, plik dokumentów do przejrzenia. Wszyscy ludzie wokół mnie, łącznie z moim szefem, wygladali tak samo. Bezbarwny wyraz ich twarzy zapowiadał dzień, w którym nic szczególnego się nie wydarzy. Na obiad zjadłem to samo, co zwykle. Wróciłem do pracy i siedziałem do piątej po południu. Potem po prostu wróciłem do domu z pełną świadomością, że dzień jutrzejszy będzie wierną kopią dnia dzisiejszego i wszystko powtórzy się kolejny raz. Panic Boże, mam tego wszystkiego dość. Miałem nadzieję, że coś się zmieni. Marzyłem, że pewnego dnia zacznç żyć aktywnie, z sensem, że cos się zacznie dziać. Już na zawsze pozostanę tylko sobą. Tamto to był tylko sen”. Kiedy zaczniesz doświadczać tego rodzaju zmęczenia i znudzenia, niech to będzie dla ciebie sygnał do chwili zadumy! Są to objawy nadchodzącej depresji, a depresja przeszkodzi ci żyć pełnią życia, tak jak zaplanował to dla ciebie Pan Bóg. Aby zwalczyć ten stan, zwróć się bez chwili wahania do Pana, aby odmienił twoją postawę, aby dał ci moc i mądrość. Wyznaj Mu brak satysfakcji i frustrację, bądź szczery - On i tak wszystko wie o tobie! A potem wsłuchaj się w Jego głos. Najprawdopodobniej wpadłeś w pułapkę destruktywnego toru myślenia i najwyższy czas, aby go zmienić. Święty Paweł mówi: „Wszelki umysł poddajemy w posłuszeństwo Chrystusowi” (2 Kor 10, 5). Pan Bóg może cię zachęcać do spróbowania czegoś nowego, na przykład nowego zawodu, służby innym, nowego hobby albo jakichś wspólnych zajęć z rodziną. Jedno jest pewne - Pan Bóg nie wymaga od ciebie, aby rezygnował że swych marzeń, bo one są Jego darem. Pragnie, aby zrealizował to, co On złożył w twym sercu.