Sandra Palmer Carr opisuje wzruszający moment, który przeżyła wraz z jednym ze swych synów. Kiedy Krzyś skończył cztery lata, miała zwyczaj huśtać go w drewnianym bujanym fotelu. Tym razem jednak siedział przed nią w rozkroku, z nogami ugiętymi w kolanach,
    Nagle wyprostował się, wyciągnął głowę i spojrzał jej prosto w oczy. Znieruchomiał, a Sandra przestała go bujać. Wziął jej twarz w swoje małe rączki i wyszeptał: „Mamusiu, ja jestem w twoich oczach.”
    Przez długi czas trwali tak, patrząc sobie w oczy. Kołysanie ustało, pokój wypełniła cisza. Wówczas Sandra wyszeptała: „A ja jestem w twoich.” Chłopiec z zadowoleniem oparł głowę na ramieniu matki i oboje powrócili do bujania.    W następnych dniach Krzyś często sprawdzał, czy jego odkrycie jest wciąż aktualne. „Czy nadal jestem w twoich oczach, mamusiu?” - pytał, wspinając się na paluszki. Ona podnosiła go i przytulała, by mógł zajrzeć jej w oczy i samemu sprawdzić - wciąż tam był!    W jaki sposób możemy nabrać pewności, że zawsze jesteśmy w Bożych oczach? Pismo Święte zawiera wiele wersetów wskazujących na to, że On nieustannie o nas pamięta, towarzyszy nam i robi wszystko, co tylko możliwe, aby udzielić nam swego błogosławieństwa. Oczywiście śmierć Pana Jezusa i Jego zmartwychwstanie nieustannie przypominają nam, jak bardzo jesteśmy dla Boga drodzy i cenni.
    Najlepszym czasem, by zatrzymać się i popatrzeć Panu Bogu w oczy jest wieczór, pora tuż przed pójściem spać. Twój Ojciec Niebieski pragnie ukołysać Cię do snu swoją miłością, pozwolić Ci od czasu do czasu zatrzymać się, przypomnieć sobie jakiś biblijny werset mówiący o tym, jak wiele dla Niego znaczysz.
    Nie powinieneś nigdy wątpić w to, że jesteś oczkiem w głowie, któremu Bóg zapewnia swą czułą opiekę i uwagę. Twoje serce może być zawsze wdzięczne i pełne zaufania, bo wiesz, że nieustannie jesteś w Jego oczach.