Liturgia chorych

^{Wspólnota Sióstr Augustianek
od Miłosierdzia Jezusa z Francji zaprasza do DAR-u...
Ta strona jest dla ciebie.
Mówi ona tylko jedno - jest"Ktoś", kto cię kocha.
Nawet jeśli jeszcze o tym nie wiesz.
Daj się odnaleźć Jedynemu, Który cię nigdy nie zostawi!
Ta strona chce po prostu otworzyć cię na Spojrzenie,
którego światło sprawi, że twoje życie stanie się Życiem.
Twoje istnienie nabierze sensu, stanie się obecnością,
żarem, będzie siać nadzieję - stanie się darem Miłości...}

Notre Communauté des Augustines de la Miséricorde de Jésus t’invite sur son site "Don"… Ce site est pour toi… il te dit seulement: "il y a Quelqu’un qui t’aime", même si tu ne le sais pas encore. Laisse-toi regarder par le Seigneur, qui sera toujours près de toi ! Ce site veut, tout simplement, t’ouvrir à ce Regard… Ta vie sera transformée, elle deviendra Lumière. Tu deviendras présence de Feu…tu sèmeras l’espérance. Ce que tu désires et que tu accueilles n’est rien moins que la Lumière... Cette Lumière se reçoit, mais se laisse chercher…

Dobre nowiny

Start

Życie augustiańskie

Charyzmat

Liturgia chorych

Liturgia chorych i ubogich.

„Jesteście powołane, by być konkretnymi

znakami czułości Chrystusa tam, gdzie cierpienie

uciska człowieka na ciele i na duchu.”

Jan Paweł II

„Augustianki od Miłosierdzia Jezusa, zakonnice porządku kanonicznego, narodziły się z potrzeby Kościoła,

by w każdym biednym i chorym rozpoznać Oblicze Jezusa”.

Konstytucje

Liturgia chorych - jeden z fundamentów naszego życia kanonicznego - jest kontemplowaniem Oblicza Chrystusa

w braciach. Jego piękno pociąga nas wzwyż.

Patrząc codziennie na twarze ludzi dostrzegamy

w nich cały trud i ból życia; dostrzegamy piękno i mądrość zdobyte na już przebytej drodze; dostrzegamy dobro i miłość poprzez zwykły uśmiech i serdeczny uścisk dłoni. To Pan...
- wybrał nasze oczy, by dostrzegały człowieka

potrzebującego naszej dobroci,
- wybrał nasze usta, by niosły słowa pocieszenia,
- wybrał nasze ręce, by czyniły tylko dobro, by ocierały łzy

i delikatnym dotknięciem łagodziły ból,
- wybrał nasze serca, by kochały wszystkich miłością bezinteresowną Jego miłością.

Panie, wybrałeś moje oczy, by ukazać piękno świata,

a jednocześnie ludzką niedolę, by dostrzegały Twoje ukryte działanie w zwyczajnych
ludzkich sprawach.

By dostrzegały człowieka chorego,
cierpiącego, potrzebującego dobroci.
Wybrałeś moje usta, by przepowiadały

Twoje nowe przykazanie miłości.
Wybrałeś moje ręce, by czyniły
wokół tylko dobro, by zawsze pozostawały
wyciągnięte w geście pojednania,
by ocierały twarze sióstr i braci z potu,
a nawet krwi, by delikatnym dotknięciem łagodziły ból.
Wybrałeś moje ręce, by gromadziły,
ale nigdy dla siebie - tylko dla innych

- by ustawicznie rozdawały.
Pozwól, by spracowały się moje dłonie

w Twojej służbie, a potem złożone -
ofiarowały Tobie wszystko,
w cichej modlitwie.
Wybrałeś moje serce, by kochało wszystkich,

by kochało miłością
bezinteresowną. Twoją miłością.
Panie, dziękuję Ci za ten wybór, za ten dar, za to,

że mogę być Siostrą Świata.
Proszę Cię, obdarz mnie oraz tych,
którzy Ci służą lub pragną iść za Tobą
z siłą, której wymaga posłannictwo świadczenia o Tobie.
,, Ty mnie powołałeś, aby moje życie dało

taki sam owoc jak Twoje
Być chlebem i winem dla zbawienia świata".