|
Liturgia życia wspólnotowego.
„Oto co zalecamy wam przestrzegać w monasterze:
przede wszystkim żyjcie jednomyślnie w domu,
mając jedną duszę i jedno serce zwrócone ku Bogu.
Czyż nie jest to racja waszego zgromadzenia?”
Święty Augustyn - Reguła
- Oto jak dobrze i jak miło, gdy bracia mieszkają razem
- Psalm 133
„Te słowa psalmu, ten łagodny śpiew, ta melodia równie łagodna w myślach jak i w śpiewie poczęła rodzić monastery.
Kantyk ten obudził w braciach pragnienie prowadzenie wspólnego życia; werset ten był dla nich jakby dźwiękiem trąby; zabrzmiał
w całym świecie i ci którzy byli rozdzieleni połączyli się...”
Święty Augustyn
Liturgia wspólnoty braterskiej nie rodzi się ze wspólnych zainteresowań, dzielonych obowiązków czy planów. Nie jest ucieczką od samotności czy też społeczną kontestacją. Jest darem Boga, ewangelicznym braterstwem, jest zjednoczeniem w Nim
i przez Niego. Jest głoszeniem Jezusa Chrystusa i Jego Królestwa.
„Obecny pośród nas Jezus, który nas wybrał i który nas gromadzi, jest życiem i centrum naszej braterskiej wspólnoty.
On ją kształtuje przez swego Ducha na obraz
Boga Jedynego w Trójcy.”
- Konstytucje
Liturgia wspólnoty braterskiej jest bardzo ważnym elementem naszego życia, jest tą częścią charyzmatu gdzie każda z nas ma odnaleźć swoje miejsce a jednocześnie ma pozwolić wzrastać swoim siostrom. To ze wspólnych spotkań w klimacie zaufania, szczerości i miłości rodzi się radosne świadectwo wspólnoty,
gdzie „jedną duszą i jednym sercem” jesteśmy zwrócone
ku Bogu i braciom. Każda z nas stara się budować jedność, szanując i ceniąc talenty i dary swoich Sióstr,
oddając wszystko dla dobra Wspólnoty i Kościoła.
Oto cel i zadanie liturgii wspólnoty braterskiej.
„Obecny wśród nas Jezus,który nas wybrał i kontynuuje nas gromadzić: to On jest życiem i centrum naszego życia wspólnotowego. On ją kształtuje przez Ducha Świętego na obraz Boga Jedynego w Trójcy.”
(Konstytucje zakonne)
Liturgia życia wspólnotowego jest bardzo ważnym elementem naszego augustiańskiego życia, jest częścią charyzmatu,
w której każda z nas odnajduje swoje miejsce. To ze wspólnych spotkań w klimacie zaufania, miłości i szczerości rodzi się radosne świadectwo wspólnoty na wzór tej z Jerozolimy gdzie
„jedną dusza i jednym sercem” jesteśmy zwrócone do Boga
i naszych braci. Monaster jest miejscem gdzie każda z nas
stara się budować jedność w poszanowaniu różnorodności.
Oddać wszystkie talenty, którymi obdarzył nas Pan dla dobra
całej Rodziny zakonnej, oto cel liturgii życia wspólnotowego.
Święty Augustyn przedstawia wyważoną opinię na temat wartości, jakie w życiu Kościoła mają odpowiednio
— monastyczna kontemplacja oraz działalność apostolska.
Ich zharmonizowanie w życiu człowieka jest możliwe w życiu wspólnoty. Dlatego wypełniając tę misję podczas tzw. „liturgii artystycznej” zajmujemy się: dekoratorstwem i florystyką Kaplicy, pielęgnacją przyklasztornego ogrodu.
Inspiracją dla naszych prac jest kontakt z pięknem otaczającego
je świata. Obserwowanie różnorodności barw i kształtów zawartych w przyrodzie sprawia, że wypełniamy tę misję
z radością i optymizmem.
Każda z nas ewangelizuje i staje się apostołką poprzez radykalne przeżywanie rad ewangelicznych a także poprzez porzucenie wszystkiego i dzielenie się wszystkimi talentami
w imię Chrystusa. Praca i posługa w zakrystii, jak również haft artystyczny, pozostają w ścisłej łączności z misterium Kościoła. Jest ona także niezbędna w należytym przygotowaniu oraz sprawowaniu obrzędów liturgicznych. Szczególne miejsce
w Monasterze zajmuje szerzenie duchowości liturgicznej.
Poprzez umiłowanie liturgii stajemy się prawdziwymi apostołkami piękna Bożego. Śpiewaj — graj i idź! Grając na instrumentach muzycznych pragniemy ubogacić i ożywić Liturgię oraz zapalić wiernych i odwiedzających naszą Kaplicę Zakonną
do większej pobożności i ukochania Chrystusa.
|
Życie augustiańskie 
