Dar...

 Wspólnota Sióstr Augustianek
od Miłosierdzia Jezusa z Francji zaprasza do DAR-u...
Ta strona jest dla ciebie.
Mówi ona tylko jedno - jest"Ktoś", kto cię kocha.
Nawet jeśli jeszcze o tym nie wiesz.
Daj się odnaleźć Jedynemu, Który cię nigdy nie zostawi!
Ta strona chce po prostu otworzyć cię na Spojrzenie,
którego światło sprawi, że twoje życie stanie się Życiem.
Twoje istnienie nabierze sensu, stanie się obecnością,
żarem, będzie siać nadzieję - stanie się darem Miłości...

Notre Communauté des Augustines de la Miséricorde de Jésus t’invite sur son site "Don"… Ce site est pour toi… il te dit seulement: "il y a Quelqu’un qui t’aime", même si tu ne le sais pas encore. Laisse-toi regarder par le Seigneur, qui sera toujours près de toi ! Ce site veut, tout simplement, t’ouvrir à ce Regard… Ta vie sera transformée, elle deviendra Lumière. Tu deviendras présence de Feu…tu sèmeras l’espérance. Ce que tu désires et que tu accueilles n’est rien moins que la Lumière... Cette Lumière se reçoit, mais se laisse chercher…

Dobre nowiny

Dobre nowiny na Twój email
Start Życie augustiańskie Charyzmat
Liturgia modlitwy osobistej i wspólnotowej

Liturgia modlitwy osobistej
i wspólnotowej. 
 
„Jest w nas wewnętrzny śpiew, ponieważ jest Ten,
który nas słucha”
                            Święty Augustyn

 
Dla nas Augustianek od Miłosierdzia Jezusa słowa świętego Augustyna: „Pan wzniósł swe ręce dla nas na Krzyżu.
    Rozciągnął je dla nas... Bo Jego Krzyż uzyskał dla nas Miłosierdzie. Podnieśmy więc nasze ręce w modlitwie do Boga:
    będą przyjęte jeżeli ćwiczyły się w dobrych uczynkach” 
są drogowskazem na drodze modlitwy. Nasza modlitwa jest świętowaniem, prośbą, przebaczeniem, nadzieją i pokojem.
Jest obcowaniem z żywym Bogiem. Jest wciąż odnawialnym źródłem naszego apostolskiego działania. Jest wdzięcznością
za dzieła Ojca i przyzywaniem Ducha, który objawia Syna.
Nasza modlitwa to również podziw, dziękczynienie i kontemplacja. Wypływa ona ze wszystkich „stron” wspólnoty, jest wspólnym
i osobistym wyrazem życia, które nosimy
w sobie, życia danego nam przez Boga.
 
„Cisza i chwile samotności są niezastąpionymi walorami naszego życia augustiańskiego, są drogą słuchania Boga i naszych braci, prowadzą nas do Komunii.
Od głębi naszej ciszy zależeć będzie głębia naszych słów
i naszego daru dla innych.”
Konstytucje
 
Święty Augustyn radzi nam byśmy „weszły w serce, a stamtąd
do Boga”. Tak, modlitwa to sprawa serca, bo „niespokojne jest nasze serce dopóki nie spocznie w Bogu”.
Codziennie Pan czeka w naszej Kaplicy ukryty w tabernakulum, czeka w pokorze i cicho, jak żebrak; czeka z miłością, by przez nasze ręce przyjąć każde ludzkie serce, przyjąć każdego człowieka.
           

 
Modlitwa, zawsze obecna ma swój początek i szczyt w celebracji Zbawienia. Eucharystia przygotowuje i przedłuża Liturgię Godzin. 
 
Milczenie, nieustanne nawrócenie naszego serca,
lectio divina, medytacja, rekolekcje sprzyjają utrzymywaniu w stałej gotowości naszego istnienia dla modlitwy. Owa kontemplacja czyni nas coraz bardziej zdolniejszymi do ukazywania miłości i miłosierdzia Bożego w służeniu chorym i ubogim.
(Konstytucje zakonne)
 
W duchowości monastycznej życie wewnętrzne jest nacechowane największą swobodą, kształtuje się jednak na Biblii i liturgii.
Stąd modlitwa objawia się w dwóch formach:
jako modlitwa liturgiczna i jako modlitwa indywidualna.
Udział każdej Augustianki w Eucharystii i Liturgii godzin jest nieustannym hymnem wdzięczności, miłości i uwielbienia za cały świat. Święty Augustyn powiedział, że gdy Lud Boży się modli, wtedy Jezus modli się w nas, za nas i przez nas. Liturgia godzin
jest wyrazem ofiary składanej z naszego czasu i uświęca wszystkie pory dnia. Modli się w nas jako Głowa Ciała Mistycznego,
modli się za nas jako Najwyższy Kapłan, modli się przez nas
jako nasz Bóg. Rozpoznajemy w nim nasze głosy, a Jego głos
w nas samych. Chrystus jest Wiecznym Orędownikiem za nami.
 
„Cisza i chwile samotności, nieodłączne walory naszego augustiańskiego życia monastycznego
(„monos” – samotność, „unos” – we wspólnocie),
są drogą słuchania Boga i naszych braci prowadzącą
do zjednoczenia. Od głębi naszej ciszy zależeć będzie głębia naszych słów i naszego daru dla innych”.
 
Kontemplacyjna samotność może być bardzo budująca, prowadzi ona do uzyskania pewnej intymności, ciszy, spokoju, świadomości osobistej. Żyjąc samotnie nie uciekamy od własnego życia
i od ludzi, ale wręcz przeciwnie staje się ono dla nas miejscem najpełniejszego spotkania i dialogu z Bogiem.
W głębi serca czujemy się najbliższe Najwyższemu.
To w samotności odkrywamy kim jest Bóg, słuchamy Go,
mówimy do Niego, przyjmujemy Jego miłość
i odpowiadamy na nią.
 
 

 

Zapraszamy do kontaktu

 GG 3148977
Skype Me™!skype s_jehida

Adres:

Monastère N.D de Miséricorde

7, place Gambetta

29120 Pont-L'Abbé Francja

Muzyka duszy...


PopUp MP3 Player (New Window)

Statystyka

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj204
mod_vvisit_counterWczoraj549
mod_vvisit_counterTen tydzień3047
mod_vvisit_counterPoprzedni tydzień2920
mod_vvisit_counterTen miesiąc13198
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiac12818
mod_vvisit_counterWszystko204729