Przechadzał się Pan po ogrodzie, wszystko było piękne i urodzajne. Tak wiele drzew, krzewów i kwiatów. I tak piękne zapachy. Zastanawiał się nad stworzeniem jeszcze jednego drzewa. Gdy tak sobie chodził słońce co jakiś czas łaskotało go swymi promykami.Pan rzekł:-Chcesz aby miało coś podobnego do ciebie?W tym momencie zaczął padać deszcz. Pan rzekł: -Niech powstanie drzewo, duże, pełne kwiatów okrągłych i żółtych jak słońce, malutkich i gęstych jak krople deszczu, delikatnych jak płatki śniegu i pachnących jak kwiaty wiosną. Niech człowiek pamięta patrząc na nie, że po zimie przychodzi wiosna, że trzeba rozkwitnąć, rozjaśnić swe życie. Niech kwiaty tego drzewa ocieplają serce człowieka jak słońce niech przynoszą radość, tak  częstą jak krople deszczu, a całe życie niech przenika delikatny zapach.